Tercihimden Bir Patika"

Kafamı yasladığım yerlere gidiyorum şimdi, kafamı yasladığım yerlerden gidiyorum.

Her yer omuz olabilir mi inan ki hiç bilmiyorum. Geçmiş bir kaç sayfa bu kadar tik taktan sıyrılıp yeni bir yerde yeniden yeşerir mi, büyür bir kitap olur mu kucağımda, bilmiyorum.  Sık sık gittiğim yolu dahi sorgulamıyorum diyorum kendi kendime, yolu özel yapan gittiğin, geldiğin yer midir yoksa arada ilerlediğin zaman mı diye sormuyorum mesela ya da hiç bahsetmiyorum, yolculuk hep gidilen midir? Hep bedenen mi yaşanır? diye. Sayılmaz mı aynı yerde büyüdüğüm çocukluk, zaman da olmaz mı bir mesafe? Bir kadının yanındaki adamdan kopuşunu, içten içe gidişini sayamaz mıyız yolculuk? Öyle geliyor ki ben sayarım, kimileri de sayar. Bedenlerimizin saydığı gibi, yaş yaş büyüttüğü gibi biliriz bizde. Çocukluğumuzda, gençliğimizde yaptıklarımızı artık orada olmadığımız için yapamadığımızda hatırlarız. Geldiğimiz yerde eskiden gülüyormuşçasına güldüğümüzde anımsarız eskisini. Böyle bakınca o yolu daha önce yürüyenler öyle de bir sayar ki hepsini, her birini...

Tıpkı önümden, arkamdan geçen insanların bilmediği, duymadığı fakat yüreğimde adeta davulmuşçasına çalan vedam gibi... Saydıklarımıza bakılırsa bu benim ilk yolculuğum değil fakat ilk vedam. Aynaya baktığımda gördüğüm çocukluğumu, yaşadığım yerlerin anı kutumda biriktirdiğim hatıralarını, ailemde biriken yaşanmışlıkları bırakıp gitsem de görüyorum hala hatırlıyorum unutursam diye sık sık fotoğraflarına bakıyorum birkaçının, ama bu sefer öyle değil. Hatırlamamak adına gidiyorum bu sefer omuzlarımda ittiğim kurtulmaya çalıştıklarımın izini hissediyorum kimi gülüyor, kimi özlüyor kimi ise ağlıyor sanki unutmak istediğim için kızıyorum, unutmaya gittiğim için seviniyorum. Unuttuğum, unutacağım için vedalaşıyorum. Üstelik bu sefer yolculuk için hiçbir hatıra almıyorum ellerime olurda hatırlarsam korkuyorum kırılmaktan belki de ders çıkarmaktan. Çünkü kırılırsam üzülür, korkarım ders çıkarırsam bir daha yapmam oysa ben tekrar denemek istiyorum yaşamayı, almak istediğim birkaç doğruyla birlikte büyümek istiyorum. Kaybettiğim yazılarımla tanışmak, sohbet etmek ve yeniden anlatmak istiyorum. Ellerimi düşlerine emanet etmek istiyorum. Bunun için gitmem gerekirse eğer bahçeme döneceğim. Hiç yapmadığım gibi dua edeceğim fakat dönmeyeceğim… Yaşamayı seçeceğim….