Buhardan Bir Dün...

Her adımımda görüntüler gidip geliyor.

Aydınlık bir koridor ile o tanıdık sokak arasında başım mı dönüyor? yoksa gerçekliği mi karıştırıyorum?

Bilemiyorum burada her yer birbirine benziyor tıpkı o eski tablo gibi...

İnsanlar beni karıştırıyor seninle, oysa ben oturuyorum sadece salıncağımda...

Önümde birkaç damla kim bunlarla tanışabilir ki?

"Yarın bilemeyeceğim, yeniden benimle misin?"

Hatırladığım şeyleri tekrarlıyoruz seninle, bir benzerinle... Açıkçası pek hoşlanmıyorum. İlerlediğimi düşünmüştüm, fakat baktığımda görüyorum gözlerimde yaşıyorsun. Tanıdık bir satırdan başlıyorum. Fakat yeniden kimse anlamıyor...

Burayı biliyorum, kitap okuduğum aralardan. Seni tanıyorum, kalemimi elime aldığımdan. Onu görüyorum, ilk bakışından...

Aynı yere dönmekten sıkılmalı mıyım?

Böyle var olabilir mi? Yoksa dönüyor muyuz?

Asma kilitlerim sallanıyor, soluklaşıyorlar. Etrafta hayaletlerim, tekrardan alıyor ait olduklarını... Küçük bir lanetin etrafında dönüyoruz. Küsüyor, kızıyor, kabulleniyorum. Baktığımda, gördüğümde...

Olmayan her şeyi verdim avuçlarına...

Dahasından haberim yok, o kadar geriye dönmek istemiyorum. Derinimde saklıyorum, dönüş biletini... Duvarlarımı süslüyorum, kabullenmek için...  Sadece bahçeme dönüyorum, Ay'ım yukarıda dinliyor, anlatıyor. Sesin, yankıdan çalınıyor kulaklarıma... Duymak istemiyorum yeniden, gitmek istemiyorum, gitmeni istiyorum, istemiyorum...

Birçok çiçek saydım, yapraklarından defterler Kopardım, cevap değişmiyor. Sana kızmalı mıyım? Hangimizi görüyorum? Kendimi seninle karıştırıyorum. Sağ gözümde bir yabancı kalıyor gibi, aynada kendine bakıyor benden, içerden... Küçük bir sır söküyorum aynamdan, bilmemek için...

Aramızda kalacak bir aydınlık bırakıyorum, karanlığımda denk geldiğin yere...

Sanırım, seviyorum, memnunum. Yine gel. Aşkımla, aşkınla sadece bana gel.

Görüyorum, elin doğru tuşlara basıyor. Yeniden aynı noktaya döneceğim. Her şeyi bilebileceğin yarıma... Bilemezsen, gözlerimi paylaş benimle, sana göstereceğim küçük sırrımı... Minik bir kur gibi aşkımı bahşedeceğim. Bilinmeyen her adımına boşluğuna bulutlarımı bahşedeceğim, benimle çıkacaksın gecemin tepesinde bir balkona ve düşeceğiz tekrardan gölete. Çünkü aşk düşmek gibi, gölet gibi... Ay'ımın bahsettiği gibi...

Bunu paylaşacağım seninle ve seçtiğinle... Çünkü biliyorsun ben, diğerim ve sen, herhangisiysen, birimiz eksik olduğunda burada değiliz. Özlediğim yuvam, anahtarını gizlemiş parmak izlerimize... Ellerim boş uzun zamandır, olmayan ellerin ve tanımadığım diğerim neredeyseniz, geldiğinizde, saçlarımı paylaşacağım sizinle...

Yaşamaya çalışıyorum, nefes almaya... Yazıyorum, hiç bitmeyecekmişçesine... Gözlerim bu sefer hiç bilmediğim gibi, tanıdık yabancı bir sızı var içimde… Aklımı kaybediyor ve yeniden kazanıyorum, geçmiş bir şairin ayak izlerinde seni görüyorum, ne acı, sen değilsin. Kim bilir sen nasıl kalırdın? Aklımda bu soruyla dolanıyorum. Fakat paylaşamıyorum seni ve daha fazlasını… Sadece istiyorum, içimde hiç bitmeyen arzuymuşçasına…

Yaşamayı öğrenmek istiyorum ellerinde, nefes almak istiyorum avuçlarında, hareket etmek…

Sorguladığım her şey artık biraz ben değilken, terk etmek istiyorum. Hiç olmamış gibi, hiç bilememiş gibi… Ve yeniden keşfetmeyi diliyorum, her bir yerini…

Hayallerimden kırıkları toplamak istiyorum kızıllaşmadan, batmadan. Çift anlamda kalmak, etkilendiğim satırları yeniden okumak istiyorum. Yalnız bunu öylesine değil, seni sever gibi yapmak istiyorum… Kendimi bıraktığım yerden seninle yaşatmak istiyorum…

Çünkü hayat bazen böyledir, yaşamdan acı, sudan tatlı. Nasıl tanımlarsın dudaklarında beliren gülüşü? Anlatamıyorum, bilemiyorum senden görmek nasıl olurdu kendini, beni ve bizleri? Âşık olmak kolaymış, yaşamaktan… Benzer tesadüfler hakkımı alıyor şaşkınlıktan, tıpkı klavyem ve bir zamanlar parmaklarıma dolanan piyano gibi. Söylesene kırmızı ipliklerim yakışır mı tellerine? Tüm bunlarla kalabilecek misin yarın? Döndüğümde, düştüğümde, kaybolan her bir merdivenimde bulutlarımla bir arada kalabilir misin? Sorularımı vermek istiyorum ellerine, cevapları saklamak için birer kapsüle…

"Yarın bilemeyeceğim, yeniden benimle misin?"

Gel ve bana bir cevap ver. Ellerime dokunan sen misin yoksa bir avuç “em” mi?