top of page

Nerede?

Gülmek için kaçmalı mı insan gerçekten? Bir korku filmi mi? Yoksa biraz dramatik bir aşk filmi mi? Dünya…

İnsanları bu umutsuzluğa, ruhsuzluğa sürükleyen de ne böyle? Neden uçurumdan aşağı atıyorlar birbirlerini? Hiç mi değeri yok kaybolan bir ruhun parçalarının onlar da? Fark etmiyorlar mı cinayetlerini? Acımıyor mu bir ruhtan yoksun kalpleri? Ve ben burada sıkışmış hallimle neden bir ben daha bulamıyorum? Ellerimi tutacak kimse mi yok boşlukta? Günden güne salıncağımdan düşmek istiyorum. Çünkü küçük çocuklar gülmüyor artık… Bu boşlukta herkes bir kağıt parçası için satıyor hayallerini, bedenini ve hatta ruhunu… Bu koca çöplükte birbirinden habersiz yaşlanıyor artık bir ruhun iki kayıp parçası… Nasıl bir yerde sallanıyorum böyle ben? Hiç mi yok ruhunu bulmuş bir beden… Nerede böyle benim ruhumun eşi..?

 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
Küçük Bir Yaşam Küçüklüğümden…

“İşte yazıyorum benzer benzetmelerin gölgesinde, güveninde… Bu nasıl bir avuntu? Bu nasıl bir ışık? Kayıp gidiyorlar gözlerimin önünden… Haklı çıkıyorum. Bir avuç gölün ortasında uzanıyorum. Tanır mıs

 
 
 
Vedaların elinden fısıldıyor...

"Bütün dünyayı önünüze sermek isterdim ama ne yazık ki sadece kendiminkini verebileceğim" Sözler kelimelerinden dökülüyor yeni bir dil gibi bana kendini öğretiyor. Çevremdeler, heryerdeler buğultulu r

 
 
 

Yorumlar


bottom of page