top of page

Nerede?

Gülmek için kaçmalı mı insan gerçekten? Bir korku filmi mi? Yoksa biraz dramatik bir aşk filmi mi? Dünya…

İnsanları bu umutsuzluğa, ruhsuzluğa sürükleyen de ne böyle? Neden uçurumdan aşağı atıyorlar birbirlerini? Hiç mi değeri yok kaybolan bir ruhun parçalarının onlar da? Fark etmiyorlar mı cinayetlerini? Acımıyor mu bir ruhtan yoksun kalpleri? Ve ben burada sıkışmış hallimle neden bir ben daha bulamıyorum? Ellerimi tutacak kimse mi yok boşlukta? Günden güne salıncağımdan düşmek istiyorum. Çünkü küçük çocuklar gülmüyor artık… Bu boşlukta herkes bir kağıt parçası için satıyor hayallerini, bedenini ve hatta ruhunu… Bu koca çöplükte birbirinden habersiz yaşlanıyor artık bir ruhun iki kayıp parçası… Nasıl bir yerde sallanıyorum böyle ben? Hiç mi yok ruhunu bulmuş bir beden… Nerede böyle benim ruhumun eşi..?

5 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Yanlış yerden anlayamadık, hayır belki de anlaşılamadık …

İnsan yarası olan yerden anlar insanı… Tanıdık hislerdir yakınlaştırdığı kadar yabancılaştıran… Asla tanıyamaz istediği kadar asla anlaşılamaz bildiği kadar… Derin uçurumlardan ay’a uzanır hayalleri f

"biz" adında bir mirasmış aşk...

Ay'ın geceyi fısıldadığı bir akşam kavuşalım. Yılların kumaşını pabuçlarımızla eskitelim. Bir nefise bin esip, özlemin içinden bir mısra aşk yazalım. Sen yıllardır sahip olduğun gözlere bakarken ben

Comments


Yazı: Blog2 Post
bottom of page