top of page

Nerede?

Gülmek için kaçmalı mı insan gerçekten? Bir korku filmi mi? Yoksa biraz dramatik bir aşk filmi mi? Dünya…

İnsanları bu umutsuzluğa, ruhsuzluğa sürükleyen de ne böyle? Neden uçurumdan aşağı atıyorlar birbirlerini? Hiç mi değeri yok kaybolan bir ruhun parçalarının onlar da? Fark etmiyorlar mı cinayetlerini? Acımıyor mu bir ruhtan yoksun kalpleri? Ve ben burada sıkışmış hallimle neden bir ben daha bulamıyorum? Ellerimi tutacak kimse mi yok boşlukta? Günden güne salıncağımdan düşmek istiyorum. Çünkü küçük çocuklar gülmüyor artık… Bu boşlukta herkes bir kağıt parçası için satıyor hayallerini, bedenini ve hatta ruhunu… Bu koca çöplükte birbirinden habersiz yaşlanıyor artık bir ruhun iki kayıp parçası… Nasıl bir yerde sallanıyorum böyle ben? Hiç mi yok ruhunu bulmuş bir beden… Nerede böyle benim ruhumun eşi..?

1 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

İçime oturanların akıntısına kapılıyor ruhum .Bir gece yarısı kapım çalıyor, rüzgar esiyor binbir masal olmasa da binbir anı geliyor aklıma ne ben büyüyorum ne de çocukluğum , ne güvenim eksiliyor ne

Satırlar yaranı sarmak yerine acıtmaya başlayınca anlıyorsun içinde sakladığının kalbinle atmaya başladığını , başlarda bu insana biraz yabancı biraz da tanıdık bir his gibi  geliyor  çoğu zaman  kaçm

İnsan ne kadar emin olurdu yaşadıklarından? Kaç defa yıkılır, kaç defa doğardı? Hak ettiklerimiz miydi hep bize verilen yoksa değer görüldüklerimiz mi? Tüm bu karmaşa ait olduğum yer gibi fakat derini

Yazı: Blog2 Post
bottom of page