top of page
Kaybolmak...

Kaybolmak...

3 May 2021
1 dakikada okunur

Öyle anlar geliyor ki yazacak hiçbir şey kalkmamış gibi hissediyorum… Biraz yokluk içerisindeyim galiba… Neyin yokluğu bu? Kendim bile bilmiyorum. Sanki ne üzülüyorum ne de mutlu olabiliyorum. Boşluktayım, bu kadar dolu bir çöplükte nasıl boşlukta olur ki bir insan? Kocaman bir labirent de kaybolmuş gibiyim… Bu sefer gecem bile yardım edemiyor bana. Ruhsuz insanlar zaten anlamıyor, onlar hep böyleler… Çiçeklere, çocuklara, insanlara hatta yıldızlara bile kızgınım biraz, hak etmediğimi düşünüyorum galiba? Gerçekten hak etmedim mi bilmiyorum ama biraz olsun umudu kim hak etmez ki? Yoksa ben hak ettim de aşırıya kaçmaktan mı yoruldum? Sanırım bunun cevabını asla alamayacağım…

 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
Damladan bir dünya

Bugün avucuma bir kaç taş, yarın dibine yankısı gelen bir kaç damla düştü... Gördüm, benden sandın, "ben" bildin hepsini... Oysa ben oradan geride arkandayım, arkamdayım, karanlığımdayım. Tıpkı o gün

 
 
 
Küçük Bir Yaşam Küçüklüğümden…

“İşte yazıyorum benzer benzetmelerin gölgesinde, güveninde… Bu nasıl bir avuntu? Bu nasıl bir ışık? Kayıp gidiyorlar gözlerimin önünden… Haklı çıkıyorum. Bir avuç gölün ortasında uzanıyorum. Tanır mıs

 
 
 

Yorumlar


bottom of page