top of page

Kaybolmak...

Öyle anlar geliyor ki yazacak hiçbir şey kalkmamış gibi hissediyorum… Biraz yokluk içerisindeyim galiba… Neyin yokluğu bu? Kendim bile bilmiyorum. Sanki ne üzülüyorum ne de mutlu olabiliyorum. Boşluktayım, bu kadar dolu bir çöplükte nasıl boşlukta olur ki bir insan? Kocaman bir labirent de kaybolmuş gibiyim… Bu sefer gecem bile yardım edemiyor bana. Ruhsuz insanlar zaten anlamıyor, onlar hep böyleler… Çiçeklere, çocuklara, insanlara hatta yıldızlara bile kızgınım biraz, hak etmediğimi düşünüyorum galiba? Gerçekten hak etmedim mi bilmiyorum ama biraz olsun umudu kim hak etmez ki? Yoksa ben hak ettim de aşırıya kaçmaktan mı yoruldum? Sanırım bunun cevabını asla alamayacağım…

11 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Nefes almakla yaşamak aynı mı dersin? Hayattaki herşeyi gerçekten biz mi seçeriz?  Yoksa hayat mı bizi seçer? Yorgun adımlar mı, yavaş hayatlar mı tanır hayatı? Yokluğunda ağırlaşır yaşam, derinlerimd

"Artık seslensemde duymazsın beni Hatırlamazsın Sen bana sağır, kör, zorsun artık Göremezsin, duyamazsın İstemediğin gün kaybettin sen bizi Sevmezsen bulamazsın…” Bir kaç satır takvim bıraktın geleceğ

Yazı: Blog2 Post
bottom of page