top of page

Gecemde saklı bir ben

19 Kas 2023
1 dakikada okunur

Koca deniz sarsa ruhumu alamaz içindekileri

Bir ırmak aksa gözlerimden bitiremez ırmaklarını

Evren duysa sesimi sağır olur bilemez kulaklarım

Tüm insanlık sansa anladığını en derin köşemde kıvranır habersiz acılarım

Okyanuslar değil,gökyüzü olsa defterim sığdıramaz ellerim kalbimde sakladığım sırları

Öyle yokluklara sığınır ki  benliğim, yabancı kalır çocukluğuna

Öyle köşelerde hırpalanır ki çocukluğum ,koca taşlar bırakır yüreğine

Zaman geçer böylece beklemez ,duygular aynalara yansır

Gözlerim renkler bırakır suratıma

Öyle yabancılaşırım ki gri izler bırakan insanlığın solgun dünyasına

Ne göz altlarım ne satırlarım ne de karanlığım hatta tüm ışığım olsa yine de tek bir renk bırakamam  parçalarına

Karanlığımda saklı kalan renklerim bile yük olur zamanla

Işık olup kaçmak istedikçe mahkum kalırlar zihnime,kalbime,ruhuma…

Oysa suçlu onlar mı? Hapis oldukları ben mi ya da bir başkası mı?

Tüm bunların yanında bir suçlu var mı..?

Etrafımda dönen tüm anılarım her adımda bacaklarıma sarılıyorlarsa

Kaçmak isteyen ruhum nereye gidebilir?

Oysa bir zamanlar anılarım benimleydi…

Nereye kaçtı anılarımın benimle kalan yanları?

Kim aldı benden yerine sevgisini bırakarak?

Kimler tüm neşemi çalıp sıkıntılarını bıraktı bana?

Dünya mı , tercihlerim mi yoksa

Yoksa karşıda gördüğüm ışıklarla beraber içimde kontrolsüzce büyüyen aşk mı?

Suçlu sayabilir miyim tüm bunları?

Yoksa başıma gelenleri mi saymalı?..

Kavuştuğum,kavuşamadığım tüm denizlerin her bir dalgası özlemle bakıyor en derinime

Her gece parıldıyor içimdeki karanlıkla

Peki ya ben neden geri dönemiyorum doğama?

İçimde büyüyen derin özlem çağırıyor beni ay’ımın ışıklarına…

Ve biliyorum her satırımda yaşayan  gecem özlemle bakıyor yıldızlarıma…

Mürekkebim kağıda her damladığında kavuşuyorum tüm benliğime

Anlaşılmaz düşünceler dökülüyorlar bir hikaye olarak karanlığıma, yıldızlarım aydınlatıyor tüm bilinmez yollarını , ay parıldıyor tüm ihtişamıyla denizimin üzerinde

En derinlerde barınıyor varlığım

Şiirler olmasa var olur mu şairler ? Şairler olmazsa olur mu şiirler?

Her şeyim saklanıyor bilinmez yerlerin bana özel kalanlarında…

 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
Dönüyorum, başladığım gibi, başladığım için...

Hakkımda tuhaf varsayımlar dolanıyorlar, tıpkı birer sarmaşık gibi bulanıyorlar. Bedenimde hissetttiğim her biri, fark etmeden döktüğüm duvarlara dönüşüyorlar. Ellerimden akan karanlığım kırmızıya dön

 
 
 
Tercihimden Bir Patika"

Kafamı yasladığım yerlere gidiyorum şimdi, kafamı yasladığım yerlerden gidiyorum. Her yer omuz olabilir mi inan ki hiç bilmiyorum. Geçmiş bir kaç sayfa bu kadar tik taktan sıyrılıp yeni bir yerde yeni

 
 
 
Yanında, uzakta ve dününde kalmış bir acı...

Sonra tanıdık bir sızı duydum derinden, yeniden… Oysa ne ben aynı yerdeyim ne de saatler… Adım attığım dünya döküleli çok oldu… Peki, şimdi neden tekrar sıkışıyorum o süslü kafese? Neden başa dönüyor

 
 
 

Yorumlar


bottom of page