top of page

Gece...

Gece her zaman kucak açtı bana, ben onu sevdikçe o bana şefkat verdi...

Koca bir kalp benim için gece...

Ağladığım da gözlerimi silen, üşüdüğüm de beni sarıp sarmalayan kocaman bir kalp...

Oysa ki bir o kadar küsüm ben ona... Yıldızlarının siyahı hep bana düştüğü için, kalemim yetmediği için ayını karartmaya, en çok diyemem ama fazlasıyla da karanlığında yazamadığım için...

Ve en çokta karanlığında kaybolmayı sevdiğim için küsüm...

 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
Bilmediğin bir sen...

İşte öyle bakıyorsun karşımda, hiçbir şeyi anlamadan. Aklımın köşesinde, avuçlarının ortasında… Biliyorum labirentinde geziyor, dolanıyorsun. Benimle oynuyorsun… Görüyorum zihninizden geçen renkleri,

 
 
 
İçimden "siz"...

Ellerim kanlar içinde bakıyorum... Kırmızılarıma, benden çıkan aydınlığıma... Gerçekte ki ayna'm, benim bir tanecik çocuğum. Titriyerek uzaklaşıyor... İçimde yaşayan bu ince çığlık, etrafımı boğarken,

 
 
 

Yorumlar


bottom of page