top of page

29.11.2020

Sayfalar daha dolu artık kimsenin okumayı beceremeyeceği kadar çok...

Ve artık onları dile dökebilecek, yazabilecek kimse yokmuş gibi...

Yazamıyorum... Yetersiz bir şeyler var,belki de fazla acımasızlar. İçimi yiyor hepsi kayıtsız kalınamayacak kadar yorgunum, ama bir o kadar fazla da "iyiyim" diyorum kendime... Yazılarıma tarih atıp,mektuplarıma atmama isteğim var. Zamanın içinde var olmak istediğim kadar yok olmayı da bir o kadar arzuluyorum. Belirsiz istek ve kaygıların arasında boğuluyorum, bunun bir denizde boğulmak gibi bütün vücudumu esir aldığını hissediyorum ama elimden hiçbir şey gelmiyor. Bunları düşünürken bile akıntıya karşı durduğumu hissediyorum, yoksa bu da sadece korkular gibi üstüne gidilince geçecek bir şey mi?

6 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Yanlış yerden anlayamadık, hayır belki de anlaşılamadık …

İnsan yarası olan yerden anlar insanı… Tanıdık hislerdir yakınlaştırdığı kadar yabancılaştıran… Asla tanıyamaz istediği kadar asla anlaşılamaz bildiği kadar… Derin uçurumlardan ay’a uzanır hayalleri f

"biz" adında bir mirasmış aşk...

Ay'ın geceyi fısıldadığı bir akşam kavuşalım. Yılların kumaşını pabuçlarımızla eskitelim. Bir nefise bin esip, özlemin içinden bir mısra aşk yazalım. Sen yıllardır sahip olduğun gözlere bakarken ben

コメント


Yazı: Blog2 Post
bottom of page