top of page

&**&**&

Çokça kızgınım kendime saatlerce yazabilecekken, iki kelimeyi bir araya getiremediğim için,çokta kırgınım bu kadar yıprandığım için...

İçimde öyle bir yanım var ki aynaları kırmak istiyor,parçalamak,diğer yarım ise o aynaya bakarak saatlerce ağlamak istiyor...

O kadar ihtiyacım var ki bir sese, bir insana ağlamaya...

Ama her seferinde bir başkasını bana ağlarken buluyorum,ağlayan ben değilim onlar ve dinleyen yine ve yine bir tek ben...

O kadar doluyum ki dünyaya küsmüşüm sanki,öyle bir aşığım ki bir yıldıza dünya ondan daha parlak gibi...

Nereye,ne yöne,hangi zamana bakacağımı o kadar şaşırdım ki düz bir patika da kaybolmuş küçük bir kız çocuğu gibiyim...

9 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Yanlış yerden anlayamadık, hayır belki de anlaşılamadık …

İnsan yarası olan yerden anlar insanı… Tanıdık hislerdir yakınlaştırdığı kadar yabancılaştıran… Asla tanıyamaz istediği kadar asla anlaşılamaz bildiği kadar… Derin uçurumlardan ay’a uzanır hayalleri f

"biz" adında bir mirasmış aşk...

Ay'ın geceyi fısıldadığı bir akşam kavuşalım. Yılların kumaşını pabuçlarımızla eskitelim. Bir nefise bin esip, özlemin içinden bir mısra aşk yazalım. Sen yıllardır sahip olduğun gözlere bakarken ben

Comments


Yazı: Blog2 Post
bottom of page