&**&**&

Çokça kızgınım kendime saatlerce yazabilecekken, iki kelimeyi bir araya getiremediğim için,çokta kırgınım bu kadar yıprandığım için...

İçimde öyle bir yanım var ki aynaları kırmak istiyor,parçalamak,diğer yarım ise o aynaya bakarak saatlerce ağlamak istiyor...

O kadar ihtiyacım var ki bir sese, bir insana ağlamaya...

Ama her seferinde bir başkasını bana ağlarken buluyorum,ağlayan ben değilim onlar ve dinleyen yine ve yine bir tek ben...

O kadar doluyum ki dünyaya küsmüşüm sanki,öyle bir aşığım ki bir yıldıza dünya ondan daha parlak gibi...

Nereye,ne yöne,hangi zamana bakacağımı o kadar şaşırdım ki düz bir patika da kaybolmuş küçük bir kız çocuğu gibiyim...