top of page

Tesadüf değil, hazır ol...

Şarkılar ne kadarda acıklı böyle? Sevgi acı mı verir? Yoksa hepimiz yanlış kapılara çarpıp kırıldık mı biraz? Değer mi üzülmeye gerçekten? Gerçekten bu kadar mı dünya? Ruhsuzluğu kadar hayal kırıklığıyla da mı dolu? Neden yaşıyoruz? Sadece üzülerek mi geçirmeliyiz bu zamanı? Buna inanmıyorum. Aşkı gördüm. Birbirlerine nasıl baktıklarını gördüm. Öyle ki karşıdan ben bile hissettim. O yüzden yanlış kişilere çarptığımızda, bütün hayatımızı üzüntüye adamayı bırakmalıyız belki de… Sonuç olarak bir şeyler öğrenmiş olmalıyız değil mi? Onları alıp devam etmeliyiz hayata… Gidenlere olduğu gibi yeni gelenlere de açık olmalı kapımız. Neden mi? Evrenin tesadüfler karmaşası olmak için fazla büyük olduğunu düşünmüyor musun sen de? Belki de o karşına çıkardığı senin “hiç beklemediğin” kişi senin hayatının dönüm noktası. Bu yüzden kapılarımızı asla kapamamalıyız sanırım. Bir bakarsın bugün olmaz ama yarın çalınır kapın. İşte o zaman o kapıyı açmayı sakın unutmamalısın…

6 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Gülüşlerimin neşesinde keder, kederinde neşe buldum bu gece…

Anlaşılmamışlığın gizemi olur mu hiç? Satırlar bunu mu saklar içinde? Bu yüzden mi çeker insanı en içine, derinine? Bıkmışsa, yorulmuşsa yazarak mı kabullenir insan? Yazılar sembollerle var olurken sı

Karanlık bir labirenttir aşk ne sönebilir ne de bitebilir…

İnsanlar asla anlamazlar ellerinde saklı olanın karanlık olduğunu, karanlık renkleri saklar, renkler ışıkları, tüm ışıklar sönerken bırakılır karanlığa... Tüm ışıklar var olabilmek için ihtiyaç duyar

Gözlerimdeki Yabancı…

Seni kafamdan kovaladım bu gece, anıları bir kenara sıkıştırdım. İçimde kalıp gittiğin her saniye kendimden verdim. Yine de sana yetişemedi ellerim  şimdi ise kafamdan da çıkıp gidiyorsun...Ne tarafa

Yazı: Blog2 Post
bottom of page