top of page

Saatlerde öğretirmiş bazen…

Satırlar yaranı sarmak yerine acıtmaya başlayınca anlıyorsun içinde sakladığının kalbinle atmaya başladığını , başlarda bu insana biraz yabancı biraz da tanıdık bir his gibi  geliyor  çoğu zaman  kaçmak isteyebilirken.

Tüm bunlardan ,araya giren mesafelerden, insanlardan, kırgınlıklardan ve hatta tüm acıtan sebeplerden  değilde uzak kalmaya başladığını hissettiğinde dayanamıyor   kalp yapamayacağını bile bile kaçmak belki de yok olmak istiyor…Çaresiz kalıyor insan defalarca gidip geliyor aklı ve kalbi arasında gecelerce kayboluyor duygular ve düşünceler arasında , yalnız kalıyor yalnız kaldıkça kanıyor ,kanadıkça  gözlerinden akıyor ayrılıklar ,barışmışlıklar… Zaman ilaçtan çok avuntu saklar gibi kalıyor avuçlarının içinde…

Nerden mi biliyorum? Gidişinle bıraktığın nefessizliğimin anılarla dost olup saatlere küsmesinden… Tüm bu şimdinin ve geçmişin içinde zihnimin derininde kalan anılar aydınlık delikler bırakıyor karanlık kalbimin ortasında, uyumla buluşuyor benliğimle sevgin… Yavaşça öğreniyorum duvarlar değil ama gidişin acıtıyor derinimi… Aynada gözlerim kendine bile bakamıyor sana bakabildiği gibi ellerim titriyor artık kalemime sarılırken , kalbim soğuk demek isterdim fakat hala yanıyor gözlerinin hissettirdikleri ve gidişinin ateşiyle…

Bu haksız bir oyun sevgili kazananı göremiyor gözler kaybedenler bir olmadıkça…  Keder  birisinden diğerine giderken , sokaklarda gezinirken sensizlikle arkadaş olup insanlara tattırır aşkın acı tarafını ve ben, bu aşkın ikinci kahramanı yanarım o ateşlerin içinde kalbimdeki binlerce sen ile… Eğer olurda canın yanarsa özür diler ruhum  giderek kendisini bu ateşe atan ruhunun en ince yanlarından yeter ki iyi ol içinde dünyaları saklayan sen… Aşkıma karşılık verdiğin her saniyenin teşekkürüdür karşılığı ve bilirim ki  kazananlarla , kaybedenlerin bir olmaya mahkum olduğu bu hikayede mutlu son sadece birlikte kaleme tutunurken yazılabilir mutsuz son ise ayrılığın kederini bölüşen gözlerle. Yine de yetmiyor bildiklerim canımı yakan hislerimin yatışıp sabırla beklemesine…

6 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Gülüşlerimin neşesinde keder, kederinde neşe buldum bu gece…

Anlaşılmamışlığın gizemi olur mu hiç? Satırlar bunu mu saklar içinde? Bu yüzden mi çeker insanı en içine, derinine? Bıkmışsa, yorulmuşsa yazarak mı kabullenir insan? Yazılar sembollerle var olurken sı

Karanlık bir labirenttir aşk ne sönebilir ne de bitebilir…

İnsanlar asla anlamazlar ellerinde saklı olanın karanlık olduğunu, karanlık renkleri saklar, renkler ışıkları, tüm ışıklar sönerken bırakılır karanlığa... Tüm ışıklar var olabilmek için ihtiyaç duyar

Gözlerimdeki Yabancı…

Seni kafamdan kovaladım bu gece, anıları bir kenara sıkıştırdım. İçimde kalıp gittiğin her saniye kendimden verdim. Yine de sana yetişemedi ellerim  şimdi ise kafamdan da çıkıp gidiyorsun...Ne tarafa

Yazı: Blog2 Post
bottom of page