İşe yaramaz hissetmeyi hatırlamak...

Toparlanmam gerektiğini biliyorum ama bunu yapamayacak kadar güçsüz hissediyorum son günlerde... Bir şeylere çabalasam da bir sonucu olmaması, istediğim gibi olmaması her defasında beni yıkıma sürüklüyor. Günden güne yoruluyorum. Kendimi tekrar o sekizinci sınıfta hayatını, kendini kaybetmiş kız gibi hissediyorum. İşe yaramaz hissetmenin ne demek olduğunu hatırlıyorum son günler de. Kimseye, hiçbir şeye hatta kendime bile faydam yok. Bütün gün yorganımın altında kalmayı isteyerek ve bunu bile yapamayarak gözlerimi açıyorum güne... Kendimi aciz, üzgün hissetmeme sebep olacak ne varsa ben direnmedikçe büyüyor günden güne... "İçimdeki canavar" diyorum o derinden gelen sese ve kimse onu susturamıyor onu... Ya da bunun için çabalamıyor...

10 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Özgün bir şarkının melodisinde saklı anlamlarda gezinir binlerce fotoğraf... Ruhum, beynimi sarmalar günün ışığında... Karanlığın hükmettiği ruhumda gezinir yıldızların...Özlem dediğin bu mu? Aşk dedi

Sana" unuttum, veda ettim "dedim fakat sessiz sedasız ve gerçek manada vedasız bir vedaydı bu, canımı en çok yakan yalanımdı... Gökyüzüne baktığımda, aşıklar gördüğümde aklıma eser ve hala andırırsın

Akrostişler insanları saklarmış, sadece onlar mı? Bütün dünyalar, rüyalar ve anılar seni saklar içinde... Yazılarımda evindeymiş gibi gezersin... Beni nerde bulacağını bilir, aklıma gelmek istediğinde