top of page

Hazırlıklı değildim...

Son zamanlarda sana biraz kızıyorum galiba… Beni bu çöplükte bırakıp gittiğin için… Biliyorum doğru sen değildin, hiçbir zaman olmadın, yine de bir yanım bunu istemekten asla vazgeçmiyor. Yalnız hissediyorum galiba. Sanırım dinlenecek bir omuz bulamadıkça seni özlüyorum… Ne kadar komik değil mi? Bazen bu gürültüde, karmaşada yazamadığımı hissediyorum. Kimse ellerimden tutmak için uzanmıyor, tıpkı senin gibi… Bazen bırakıldığım çöplükte ölmeyi diliyorum. Radyoda hafif bir müzik açıyorum. Genellikle yabancı beni bilirsin mesafelere rağmen aynı şeyleri hissetmeyi severim. Milyonlarca insanla aynı şarkıyı dinleyerek yazıyorum. Kim bilir belki uzaklarda biri daha aynı müziği dinleyerek yazıyordur? Çoğu zaman bu şekilde dışarıda ki gürültüye kulaklarımı tıkıyorum. Yine de rahat bırakmıyorlar beynimi… Açıkçası bundan nasıl kaçacağımı bilmiyorum… Bu hale geleceğimi hiç düşünmemiştim. İçimdeki küçük kızın uykuya daldığını hissetmekten kendimi alı koyamıyorum…

6 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Gülüşlerimin neşesinde keder, kederinde neşe buldum bu gece…

Anlaşılmamışlığın gizemi olur mu hiç? Satırlar bunu mu saklar içinde? Bu yüzden mi çeker insanı en içine, derinine? Bıkmışsa, yorulmuşsa yazarak mı kabullenir insan? Yazılar sembollerle var olurken sı

Karanlık bir labirenttir aşk ne sönebilir ne de bitebilir…

İnsanlar asla anlamazlar ellerinde saklı olanın karanlık olduğunu, karanlık renkleri saklar, renkler ışıkları, tüm ışıklar sönerken bırakılır karanlığa... Tüm ışıklar var olabilmek için ihtiyaç duyar

Gözlerimdeki Yabancı…

Seni kafamdan kovaladım bu gece, anıları bir kenara sıkıştırdım. İçimde kalıp gittiğin her saniye kendimden verdim. Yine de sana yetişemedi ellerim  şimdi ise kafamdan da çıkıp gidiyorsun...Ne tarafa

Yazı: Blog2 Post
bottom of page