top of page

Hayat kendini bir şekilde dünyaya sığdırıyor peki ya biz?

Nasıl oluyor da şu koskocaman dünyada şu kocaman hayata sığamıyoruz? Gerçekten çok mu küçük yoksa biz mi çok benciliz?

Bizim olan hayata bir yabancı kadar uzağız. Gerçekten bu kadar mı? Kahramanı biz olduğumuz bir hayata bile sığamıyoruz...

Kendime bir not!

Hayatını dopdolu yaşa ama asla TAŞMA!

Ve siz benim küçük ama büyük dünyama hoş geldiniz.

60 görüntüleme1 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Gülüşlerimin neşesinde keder, kederinde neşe buldum bu gece…

Anlaşılmamışlığın gizemi olur mu hiç? Satırlar bunu mu saklar içinde? Bu yüzden mi çeker insanı en içine, derinine? Bıkmışsa, yorulmuşsa yazarak mı kabullenir insan? Yazılar sembollerle var olurken sı

Karanlık bir labirenttir aşk ne sönebilir ne de bitebilir…

İnsanlar asla anlamazlar ellerinde saklı olanın karanlık olduğunu, karanlık renkleri saklar, renkler ışıkları, tüm ışıklar sönerken bırakılır karanlığa... Tüm ışıklar var olabilmek için ihtiyaç duyar

Gözlerimdeki Yabancı…

Seni kafamdan kovaladım bu gece, anıları bir kenara sıkıştırdım. İçimde kalıp gittiğin her saniye kendimden verdim. Yine de sana yetişemedi ellerim  şimdi ise kafamdan da çıkıp gidiyorsun...Ne tarafa

Yazı: Blog2 Post
bottom of page