top of page

Hayalin gerçekliğinde...

Yalnızlığın sularında boğuluyorum...

Aklımda ki karmaşanın suları çevreliyor bedenimi, bu senin boşluğun sevgili...

Elimi attığım, baktığım her yer sen, senden bir parça...

Bu boşluğun adını yalnızlık koymuş insanlık oysaki sensizliktir, yalnızlık. Bir sensin karanlığın içinde saklı ışık...

Kalabalığın içi soğuk, uzak ve ıssız oysa ki sen, kalbimin, beynimin, bedenimin yaşama sebebi, bu yazdıklarımın ilham sebebisin. Işık, sıcaklık, aşk, sevgi, nefret ve daha sayamayacağım bir çok şey saklı gözlerinde... Bu ıssız sokakların yabancılığından yoksun, yakın ve sıcak sözlerin.

Ne yazık sevgili, onlar seni bilmeden sığınıyorlar kalabalığa. Bir deliye dönüşüyorum ben, umutsuz bir aşık oluyorum gözlerinde...

Söyle bana hayat?

Sen yoksan, yok olduysan nasıl var ettin bu satırları? Nasıl içime doğdu varlığından sebep bu aşk, bu sevgi...

Söyle sevgili?

Bir hayal kadar güzelsen nasıl var oldun? Yok olduysan bu hislerin sahibi olman nasıl mümkün? Solgun gülüşlerin varlığının kanıtı mı? Yoksa bana bıraktığın hüznün mü?..

Sen sevgili sen güneşin ta kendisisin insanların varlığını hissedip görmeye cesaret edemediği şeysin... Sen aşksın sevgili hayatsın... Sen varsın, var olacaksın...

13 görüntüleme1 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Nefes almakla yaşamak aynı mı dersin? Hayattaki herşeyi gerçekten biz mi seçeriz?  Yoksa hayat mı bizi seçer? Yorgun adımlar mı, yavaş hayatlar mı tanır hayatı? Yokluğunda ağırlaşır yaşam, derinlerimd

"Artık seslensemde duymazsın beni Hatırlamazsın Sen bana sağır, kör, zorsun artık Göremezsin, duyamazsın İstemediğin gün kaybettin sen bizi Sevmezsen bulamazsın…” Bir kaç satır takvim bıraktın geleceğ

Yazı: Blog2 Post
bottom of page